~~~~~~~~~~~~~~~

Yüzleşme



Geceydi, her yer sessizliğin içindeydi.
Sen bir parkta bir salıncakta,
Bense hayatın tam ortasında sallanıyorduk.
Ve sen yüreğimin gizindeydin,
Bir dua gibi dilimde,
Bir mavi gibi parmaklarımın ucundaydın.
Sana anlamlar yüklüyordum,
Sabah gözümü açtığımda günaydınım,
Akşam kapattığımda iyi gecelerim oluyordun.
Korkuyordum sabah aydınlığımı yitirmekten,
Bir yıldız gibi gecenin siyahında kaybolmandan…
Benim dört yanım kayboluşlarla doluydu.
O kadar kayboluşlarda kaybolmuştum ki,
Şimdi var olmayı bile beceremiyordum.
Elime, yüzüme, gözlerime bulaşıyordun.
Sonra tutup bir de yüreğime bulaşıyordun.
Ayıramıyordum seni içimden.
Ve bir ad da veremiyordum ki.
Nefesim gibi içime çekiyordum,
Ama bir adın bile yoktu bende.
Erguvan çiçekleri gibi dallarım çiçeğe duruyordu,
Dünya beyazı giyiniyordu bir gelin gibi,
Sesinden en güzel besteler çalınıyordu kulaklarıma,
Sanki tüm papatyalar açıyordu avuçlarımda,
Ama gücüm yetmiyor, dilim varmıyordu.
Adına bir libas bulamıyordum,
Çırılçıplak öylece kalıyordu adın içimde.
Oysa her şeyi yüklüyordum adının her harfine, ama
Ama yetmiyordu işte.
Ah lal olan şu dilim, ah benim çaresiz başım!
Kaç heceyi, kaç geceyi daha bölüşecekti,
Daha ne kadar vatan belleyecekti, suskunluklar ülkesini?

Hamiyet Akan
 
Theme:deluxetemplates.net