~~~~~~~~~~~~~~~

Çay Kokulu Sevgi



Şiirin, kelamın, kalemin
Yetmediği yerdeyim.
Bırak gözlerindeki manaya
Hicret edeyim.
Bırak tutuklu kalsın kelimelerim,
Bir sen konuşsan yetinirim.
Bir de çay demlersen,
Gözlerinde çay gibi demlenirim.
Belki ellerine siner çayın kokusu,
Tutup koklaya koklaya öperim.
Ey canımın baharı!
Bir mevsim-i hazan idi ömrüm,
Şimdi bırak da
Çiçeklensin biçare gönlüm.

Hamiyet Akan


 
Theme:deluxetemplates.net