~~~~~~~~~~~~~~~

Kimsesiz



giyinip sükut elbisesini
unuttum şiirlerimin alfabesini
ateşten çıkan demir gibi
dövüyorum her kelimeyi

güneşin altında buharlaşan su
kar altındaki dal tomurcuğu
yürüdükçe kaybolan yol gibiyim
ben sensiz
bu hayatın kimsesiziyim

boğazımda çözemediğim
düğüm düğüm bir şeyler var
gözlerimden sildikçe düşenler
ve yüreğimde gün geçtikçe
ağırlaşan bir yük

sen yoksun
ve ben 
aldığım her nefesin kimsesiziyim

Hamiyet Akan
 
Theme:deluxetemplates.net