~~~~~~~~~~~~~~~

Annelik Nöbetleri



Bu gece başucunda yine nöbetteydim
Sen uyurken sessizce
Neler geldi bilemezsin aklımın köşelerine
Aldırmadan ürperen tenime
Usulca eğilip
Öpücükler bıraktım pamuksu ellerine
Sonra gözlerimden birkaç damla yaş süzüldü
Düştü saçlarının tellerine
Allahtan uyanıp tanık olmadın o halime
Nasıl derdim
Yüreğime taş gibi oturdu sensizlik
Ondan düşüyor bu yaşlar diye
Nasıl söylerdim
Çocukluğumda ne çok aradım şu kokunu diye
Ellerim sana dokunurken titriyor anne
İçimde bir yara hiç durmadan kanıyor sessizce
Sen bilmezsin bu duyguyu
Sen bilmezsin çocuk bedenin yaşlı yorgunluğunu
Okul kapılarında, soğuk odalarda
Ya da ateşler içinde hasta yatağımda
Kaldığımda bir başıma
Dokunurdu sensizlik
Dokunurdu kimsesizlik
Hatırlar mısın, açık kahverengi bir kazağın vardı
Bundan 26 yıl önce gönderdiğin o yolculukta
Senden gizlice koymuştum çantama
İşte o kazak tesellim olurdu
Çekerdim içime buram buram kokunu
Alırdım koynuma “annem” diye onu
Sarılırdım, unuturdum sensizliğin soğukluğunu
Hâlbuki yoktun yanımda
Ne çocukluğumda
Ne de ergenlikle tanıştığımda
Sonra büyüdüm
Ama zaten ben hep büyüktüm
Bilmedim sokaklarda saklambaç oynamayı
Tebeşir elimde seksek çizip zıplamayı
Görmedim renkli lunaparkları
Zaten hiç istemedim ne bunları
Ne de senden gayri başkasını
Şimdi hastasın, annen oldum anne
Tek isteğim var Rabbimden
Biran önce iyileşip dön evine
Ben razıyım sana ay değil, yıl değil
Ömrümce annelik etmeye
Ama artık dayanmıyor yüreğim
Seni yataklarda görmeye…


Hamiyet Akan
 
Theme:deluxetemplates.net